newsare.net
Το Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος habeas corpus που υπέβαλε υπήκοος Λιβερίας, ο οποίος τελεί υπό κράτηση από τα μέσαΝομική μάχη για παράνομο μετανάστη- «Όχι» δικαστηρίου στην απελευθέρωσή του
Το Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος habeas corpus που υπέβαλε υπήκοος Λιβερίας, ο οποίος τελεί υπό κράτηση από τα μέσα Μαΐου 2025, κρίνοντας ότι η κράτηση του δεν έχει καταστεί παράνομη ούτε ως προς τη διάρκειά της ούτε ως προς τη διαδικασία που ακολουθήθηκε από τις αρμόδιες αρχές. Ο αιτητής υποστήριξε ότι η κράτησή του από τις 15 Μαΐου 2025 είναι παράνομη, καθώς –όπως ισχυρίστηκε– δεν υπήρξε έγκαιρη και ουσιαστική επανεξέταση της αναγκαιότητάς της εντός της προβλεπόμενης από τον νόμο δίμηνης προθεσμίας. Προέβαλε, επίσης, ότι οι αρχές δεν διερεύνησαν επαρκώς τους λόγους κράτησής του και δεν εξέτασαν την επιβολή εναλλακτικών μέτρων αντί της συνέχισης της κράτησης. Από την πλευρά τους, οι καθ’ ων η αίτηση αντέτειναν ότι πρόκειται για καταχρηστική διαδικασία, υποστηρίζοντας ότι η κράτηση είναι νόμιμη, εύλογης διάρκειας και απολύτως αναγκαία. Τόνισαν δε ότι, κατά τις επαναξιολογήσεις που διενεργήθηκαν, διαπιστώθηκε σοβαρός κίνδυνος διαφυγής του αιτητή και απουσία οποιωνδήποτε ρεαλιστικών εναλλακτικών μέτρων. Από το ιστορικό της υπόθεσης προκύπτει ότι ο αιτητής εισήλθε παράνομα στη Δημοκρατία και υπέβαλε αίτηση ασύλου το 2021, η οποία αποσύρθηκε σιωπηρά το 2024. Έκτοτε διέμενε παράνομα στην Κύπρο. Στις 15 Μαΐου 2025 συνελήφθη στη Λευκωσία από μέλη της Αστυνομίας, όταν, αντιλαμβανόμενος την παρουσία τους, επιχείρησε να αποφύγει έλεγχο. Εναντίον του εκδόθηκαν αυθημερόν διατάγματα κράτησης και απέλασης. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του, ο αιτητής υπέβαλε μεταγενέστερη αίτηση ασύλου, η οποία αρχικά έγινε δεκτή, με αποτέλεσμα την ακύρωση του αρχικού διατάγματος κράτησης και την αναστολή της απέλασης. Στις 31 Ιουλίου 2025 εκδόθηκε νέο διάταγμα κράτησης δυνάμει του περί Προσφύγων Νόμου. Η αίτηση ασύλου απορρίφθηκε τελικώς στις 9 Σεπτεμβρίου 2025, ενώ ακολούθησε σειρά προσφυγών ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων, ορισμένες εκ των οποίων απορρίφθηκαν και άλλες εξακολουθούν να εκκρεμούν. Κεντρικό ζήτημα ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν κατά πόσον η κράτηση, διάρκειας περίπου επτά μηνών κατά τον χρόνο καταχώρισης της αίτησης habeas corpus, πληρούσε τις προϋποθέσεις της νομιμότητας, ιδίως υπό το πρίσμα της υποχρέωσης για δίμηνη επανεξέταση. Το Δικαστήριο, παραπέμποντας σε πάγια νομολογία, υπογράμμισε ότι το ένταλμα habeas corpus αποσκοπεί αποκλειστικά στην άμεση απελευθέρωση προσώπου που τελεί υπό παράνομη κράτηση και εκδίδεται μόνο εφόσον αποδειχθεί το παράνομο αυτής. Όπως διαπιστώθηκε, ο αιτητής δεν τελούσε πλέον υπό κράτηση δυνάμει του αρχικού διατάγματος της 15ης Μαΐου 2025, αλλά βάσει του μεταγενέστερου διατάγματος της 31ης Ιουλίου 2025, το οποίο είχε ήδη κριθεί νόμιμο με προηγούμενη δικαστική απόφαση. Επιπλέον, το πρώτο διάταγμα δεν είχε προσβληθεί δικαστικά και, ως εκ τούτου, θεωρήθηκε νόμιμο για το χρονικό διάστημα που ίσχυσε. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδόθηκε στο γεγονός ότι πραγματοποιήθηκαν επαναξιολογήσεις της κράτησης στις 13 Οκτωβρίου και στις 11 Δεκεμβρίου 2025. Παρότι η πρώτη επανεξέταση έγινε περίπου δυόμισι μήνες μετά την έκδοση του διατάγματος, το Δικαστήριο έκρινε ότι η μικρή αυτή υπέρβαση δεν καθιστά αυτομάτως την κράτηση παράνομη, υιοθετώντας τη νομολογία που δέχεται ότι το ουσιώδες είναι η διενέργεια επανεξετάσεων σε εύλογα και τακτά χρονικά διαστήματα, και όχι η τυπική προσκόλληση σε απολύτως ανατρεπτικές προθεσμίες. Το Δικαστήριο έλαβε επίσης υπόψη ότι οι λόγοι κράτησης, όπως ο κίνδυνος διαφυγής, η μη συμμόρφωση με προηγούμενες αποφάσεις επιστροφής, η έλλειψη ταξιδιωτικών εγγράφων και η δηλωμένη πρόθεση μη επιστροφής, δεν αμφισβητήθηκαν ουσιαστικά από τον αιτητή. Αντιθέτως, κρίθηκε ότι οι αρμόδιες αρχές δεν επέδειξαν αδράνεια, αλλά προέβαιναν σε συστηματική αξιολόγηση της περίπτωσης, εξετάζοντας κατά πόσον εξακολουθούσαν να συντρέχουν οι προϋποθέσεις κράτησης και αν υπήρχαν διαθέσιμα εναλλακτικά μέτρα. Με βάση όλα τα δεδομένα, το Δικαστήριο κατέληξε ότι, στο παρόν στάδιο, η κράτηση του αιτητή δεν έχει καταστεί παράνομη, ιδίως αφού η συνολική διάρκειά της δεν υπερβαίνει τα ανώτατα χρονικά όρια που θέτει ο νόμος και η ευρωπαϊκή Οδηγία περί επιστροφών. Ως εκ τούτου, η αίτηση για έκδοση εντάλματος habeas corpus απορρίφθηκε, χωρίς να εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. Διαβάστε επίσης: Άγρια συμπλοκή αλλοδαπών στη Λεμεσό-«Απήγαγαν» 18χρονο τραυματία- 12 συλλήψεις Read more











