newsare.net
Το 1965, μια βρετανική κάμερα κατέγραψε την Κύπρο. Και χωρίς να το ξέρει, κατέγραψε και κάτι ακόμη: μια χώρα που, εξήντα χρόνια μετά, μοιάζει παράΤο 1965 κινηματογράφησαν μια Κύπρο που ακόμη συζητούμε (Βίντεο)
Το 1965, μια βρετανική κάμερα κατέγραψε την Κύπρο. Και χωρίς να το ξέρει, κατέγραψε και κάτι ακόμη: μια χώρα που, εξήντα χρόνια μετά, μοιάζει παράξενα γνώριμη. Η British Pathé παρουσίασε τότε στο διεθνές κοινό την «Αφροδίτη της Μεσογείου». Το φιλμ ταξιδεύει τον θεατή μέσα από μοναστήρια, ορεινά χωριά, το λιμάνι της Κερύνειας, το κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα, τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τους δρόμους της Λευκωσίας. Μια Κύπρος όμορφη, ήσυχη, σχεδόν διαχρονική η εικόνα ενός νησιού που έμοιαζε να υπάρχει έξω από τον χρόνο. Κι όμως, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του φιλμ δεν είναι μόνο αυτό που δείχνει. Είναι αυτό που, άθελά του, προέβλεψε. Γιατί πίσω από την τουριστική καρτ ποστάλ κρύβεται μια Κύπρος που ακόμη αναγνωρίζουμε: ένα νησί παγιδευμένο ανάμεσα στην ομορφιά και την αβεβαιότητα, στον μύθο και την πολιτική, στην εικόνα που πουλά προς τα έξω και στις εσωτερικές του πληγές. Οι σκηνές της παλιάς Λευκωσίας είναι ίσως οι πιο αποκαλυπτικές. Άμαξες περνούν στους δρόμους, χαλκωματάδες εργάζονται υπομονετικά, καταστηματάρχες κάθονται έξω από γεμάτα μαγαζιά και η καθημερινότητα ξεδιπλώνεται χωρίς δράμα, χωρίς μεγάλα λόγια, σχεδόν αθόρυβα. Άνθρωποι ζουν, δουλεύουν και συνυπάρχουν μέσα σε μια πόλη που τότε ακόμη ανέπνεε διαφορετικά. Κι όμως, το 1965 η Κύπρος δεν ήταν τόσο ήρεμη όσο δείχνει ο φακός. Η διακοινοτική βία είχε ήδη αφήσει το αποτύπωμά της, η πολιτική αβεβαιότητα μεγάλωνε και τα ερωτήματα γύρω από την ταυτότητα, την ασφάλεια και τη συνύπαρξη είχαν ήδη αρχίσει να βαραίνουν το μέλλον του τόπου. Η αντίφαση είναι εντυπωσιακή: ένα νησί που προωθείται στον κόσμο ως παράδεισος, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί σιωπηλά να καταλάβει τι ακριβώς είναι και προς τα πού πηγαίνει. Και αν είμαστε ειλικρινείς, πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα σήμερα; Εξήντα χρόνια μετά συνεχίζουμε να προβάλλουμε τις παραλίες, τα χωριά, τα μοναστήρια και τον μύθο της Αφροδίτης. Όμως συνεχίζουμε επίσης να συζητούμε τα ίδια δύσκολα θέματα: μνήμη, διαίρεση, απώλεια, ιδιοκτησία, τραύμα και το αν υπάρχει ακόμη ένας κοινός τρόπος να φανταστούμε το μέλλον. Ίσως γι’ αυτό το φιλμ μοιάζει τόσο σύγχρονο. Χωρίς να το επιδιώξει, η British Pathé κατέγραψε την Κύπρο που ακόμη κατοικούμε: πανέμορφη, αντιφατική και βαθιά ανολοκλήρωτη. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν, σε άλλα εξήντα χρόνια, οι επόμενες γενιές θα κοιτάζουν τα βίντεο της δικής μας εποχής και θα αναρωτιούνται γιατί εξακολουθούσαμε να ζούμε μέσα στην ίδια, παλιά ιστορία. Δείτε το αυθεντικό φιλμ του 1965 εδώ: Read more
03:45
03:24
15:50
